Wanneer schakel je de bedrijfsarts in?
- Bij de probleemanalyse in week zes, die wettelijk door de bedrijfsarts moet worden opgesteld.
- Als er twijfel bestaat over de belastbaarheid van een medewerker, of over wat er wél kan.
- Bij een verzuim dat langer duurt dan verwacht of steeds terugkeert.
- Wanneer een medewerker zelf om een consult vraagt — ook preventief, zonder ziekmelding, is dat een recht.
Wat vaak wordt vergeten: de bedrijfsarts is er niet alleen voor jou als werkgever. Elke medewerker mag het open consult gebruiken om vragen over werk en gezondheid te stellen, ook als er nog niets aan de hand is. Dat recht staat in de Arbowet en geldt zonder tussenkomst van de werkgever — je hoort dus niet wat er is besproken. Voor werkgevers voelt dat soms ongemakkelijk, maar het is de goedkoopste vorm van preventie die er bestaat: een gesprek over een beginnende rugklacht of een oplopende werkdruk kost één consult, een burn-out kost maanden.
Een tweede punt dat regelmatig verwarring geeft, is wat de bedrijfsarts je wél en niet mag vertellen. De diagnose blijft tussen arts en medewerker; jij krijgt te horen wat iemand nog kan, welke aanpassingen helpen en hoe lang de beperkingen vermoedelijk duren. Dat is precies de informatie die je nodig hebt om werk te organiseren, en meer heb je er ook niet aan. Werkgevers die toch naar de aard van de klachten vragen, brengen zichzelf in een lastige positie: die informatie mag je niet vastleggen.
Wat wij zelf oppakken
Het grootste deel van een verzuimdossier vraagt geen medisch oordeel, maar aandacht en opvolging. Het contact met de medewerker, het inplannen van gesprekken, het vastleggen van afspraken, het bijhouden van de termijnen, de communicatie met verzekeraar en UWV: dat doen wij. Daardoor blijft de bedrijfsarts beschikbaar voor de vragen waarvoor hij of zij werkelijk nodig is, en betaal je geen artstarief voor werk dat een casemanager beter en sneller doet.
In de praktijk merken werkgevers dat vooral aan het tempo. Er zit geen wachttijd van drie weken tussen een vraag en een antwoord, en je hoeft niet uit te leggen wie de medewerker is voordat het gesprek kan beginnen. Bij een dossier dat vastloopt, is dat het verschil tussen bijsturen en achteraf constateren dat het is misgegaan.
